در نقطه اي دور،
دشتي كوچك كويري
با تك درختي پير
دورتر و كمي دورتر كوچه اي باريك
با ديوارهاي گلي
خانه اي كوچك، كودكي خسته
خفته و صداي سگ پير كه غذا مي خواهد
دورتر چيزي نيست،
نزديكتر هم همه خوابیده
آسمان صافبا نسيمي گرم
بوته اي بر خاك نيست كه بلرزد با باد
كوچه ها خالي خانه ها ساكت،
سگ پير خسته، خفته
سوسوئي هم نيست كه نشاني دهد از پنجره ها
دور دستي نيست كه به رازي،
به نشاطي و به شوق
خبری از سحری آرد
خورشيد سرازير به سوي كوه
دشت از گرمي هوا
نفسي تازه كرده بود
بر تك درخت بي برگ
نشسته بود پرنده اي
خسته، تنها و بي قرار
باد به آرامي مي وزيد
بوته هاي خشك سرگردان در جهت باد
صدايي جز خش خش برگ بوته ها
نوائي جز ناله باد نبود
دشت آرام از رفتن خورشيد داغ
درخت تشنه منتظر قطره اي آب
از دور چيزي ديده نميشد
جز سينه كش كوهي بلند
از دور دست هيچ ابري پيدا نبود
خورشيد به خانه اش رفته بود
دشت تاريكتر
پرنده بر درخت بي قرار
ازشاخه اي به شاخه اي
منتظر
شب كه آمد
پرنده رفته بود به سرزميني دور
به سرزميني شب
دشت از شب لبريز، كوه ناپيدا
آسمان به زمين رسيده بود
درد من زخم عميقي است كه درمانش را
كس نداد
رنگ من رنگ گياهي است كه بهارش را
كس نخواهد ديد
باغ من دشت وسيعي بود
كه در اوج اميد
كس ندانست
كه خشكيدگي برگ درختانش
در فصل بلوغ
از چه شد آغاز
جاي من جاي رفيعي
در كنارش سروي
و كمي دورتر آب رواني
راه من در جهت قله كوه
به مسيري كه درختان
راست قامت
در تلالوي نسيم
مي شمردند ستاره
مي نوشتند
دوباره
شعر بودن را
ناگهان باد خزاني بوزيد
ناگهان ظلمت شب آمد
شب آمد شب
بر همه جا سايه فكند
من به هر سو كه برفتم
خبر از ظلمت شب بود
خبر از صبح نيامد
خبر از فصل زمستان
خبر از دوري راه
دشت سرما زده ام منتظر ديدن خورشيد
لب خشكيده من منتظر قطره باران
من آن حس عميق
من آن جاري آب
من اين ظلمت شب
من اين درد عميق
من در اين دايره بسته شب
من اين حلقه زنجير به دست
من در اين كوچه بن بست سياه
مانده ام سخت شگفت
مي شود باز دوباره
مي شود ديد دوباره
خبر آمدن صبح را
مي شود باور كرد
مي شود باز شنيد
مي شود رفتن شب
آمدن روشني روز
صداي پر پرواز
زمزمه جاري آب را شيند
مي شود باور كرد
مي شود ديد دوباره
27/9/82
آسمان بی انتها,
روشن با نور مهتاب سرريز از شوق,
پرنده ها شيدا و مست.
دور دست زيبا با شکوه
هستی خود نمايي می کرد با روشنی ستارگان,
با بی کران آسمان, و کهکشانی که در غبار پيدا بود.
زمين آراسته به درخت, جاری آب در بستر آن,
کوه که چه استوار پيدا بود.
پرنده ها در غوغا, جيرجيرکها در فرياد
و درون من در شورش.
صحنه ای بود بديع
هيچ رازی نبود هيچ پرده هيچ ديوار همه چيز پيدا بود
نه کتابی, نه دعائي نه نيازی همه چيز حاضر بود.
صحنه اي بود به اندازه معنی وجود
يک حضور عاشقانه, يک نگاه نه, يک عشق
بار ديگر آمدن ديدن بود.
يک جور حس غريبی, آشنا به زمانی از دور
يک جور انگار ادغام در برگ درخت,
يا در رويش يک ساقه سبز ,
يک حس عجيب, انگار رسيدن به هدف,
انگار قدم نهادن بر قله کوه
يا پرواز بر فراز دشت
شب زيبا بود
همه چيز پيدا بود.
يعنی زندگی
آب يعنی سبزه و روئيدنش
آب يعنی دشت سبز
آب يعنی بودن پروانه ها
رقص گلها لرزش آلاله ها
آب يعنی لحظه های در عبور
جاری از بالای کوه
آب در معنی آن شاعر که گفت
آب را گل نکنيد
آب طعم زندگی است
اما باران
باز صدايش می آيد صدای زيبايش
از ناودان از ديوار
باران دارد می بارد
شب در روشنی باران
رنگ دوباره بودن دارد
يعنی آغاز, باران که می آيد يادم می رود
در کدامين سرزمين هستم
باران دارد می بارد
باران می آيد
اما مرا می برد با خود
به دور دست
به دشت های با تک درختانی تنها
و کوههايي که از دور دست پيداست
باران که می آيد
حس پرواز می آيد
کوچ پرستوها
باران يعنی بودن
يعنی رفتن
سبز شدن
بالا رفتن
باران دارد می بارد
صدای پايش آشناست
در دور دست زمان, بيش از اين کودکی در خواب
بيدار می شود از آهنگ دلنشين باران
از ناودان کهنه ديوار
موسيقی آشنای دلتنگی ها
صدايش طپش رويش
آرامش حضور
مثل يک نگاه با تبسم
در چشمی سياه
يادآور يک عشق
باران می بارد
تا بياورد يادم
روزگاری ديرين
جوانه ای سبز
با اميدی به پرواز در اوج
باران که می آيد, يادم می رود که جوان نيستم
می دانم که دلم با باران است
در رويش و اميد در شوق ديدن پروانه ها
و تلالو خورشيد بر گندم زارهای سبز
سرزمينم
باران دارد می بارد
ملبورن – پاييز 84
One of the memorable place to visit in Khesht is called :TANGE-JIZ.
Thange-Jiz with fabulous outlook of SHAH-NESHIN and the feature of continues raining during all season represents as unique place in the world to be seen by nature lovers. Tang-Jis in summer which hit rich to the peak, has been in past as a relaxing cite for people of Khesht. I am requesting those how have photos from Tange-Jiz or have a memory from the past try to send me an E-mail.
Probably the most influential issue related to Khesht and the materials which make powerful contribution to the culture of the people of Khesht is KHORMA.
It was not clear why I stared to create a page with name of Khesht. May be, I wanted to know about khesht, about history, location, culture and other characteristics of people living in the Khesht. I tried to browse into the web, I found very little information. My intention is to know people from khesht and invite them to join to this page, to send journal, news, documents, web page and any other story about khesht. By gathering information about Khesht then in the end, Khesht like most other places in the earth may become accessible electronically.
